De Boardroom staat in BRAND! En niemand beweegt….
Het ene na het andere onderzoek geeft aan dat er dringend wat moet veranderen in de Bestuurskamer. De samenstelling klopt niet, de talenten kloppen niet, de achtergronden kloppen niet. Kortom, de Boardroom plakt steeds een nieuwe THT sticker over de oude ‘Tenminste Houdbaar Tot’ datum, terwijl er in werkelijkheid sprake is van een ‘Te Gebruiken Tot’ datum…

Kennen we onszelf wel?
Het NCD onderzoek gaf al aan dat 58% van de commissarissen en toezichthouders eigenlijk wel tevreden is over de eigen kennis van de technologische uitdagingen. Maar als het om collega’s gaat vinden ze dat nog geen 10% kan bogen op voldoende technologische kennis. Alarmerend, nietwaar?
Want in de praktijk blijkt die 60% het alleen te hebben over oppervlakkige kennis van ontwikkelingen in de eigen bedrijfstak. Wat niet weet wat niet deert, toch?

Feetback?
KPMG doet er nog een schepje bovenop door te stellen dat de besturen zwaar tekort komen als het om de huidige uitdagingen gaat. En dat dat komt doordat de zittende bestuurders de grootste belemmering zijn bij al de veranderingen. Want wie stapt er na een grondige Feetback zelf op?
De discussie over het streven naar minimaal 30% vrouwen in de Besturen en RvC’s verbleekt bij die constatering!

De Digitale Mist In
En dan is er nog McKinsey die ronduit stelt dat vrijwel elk bestuur zwaar tekort komt als het om de noodzakelijke transformatie naar de Digitale Eeuw gaat!
Een goede mix aan de top, digitalisering, transformatie, technologie, social entrepreneurship, Purpose…en dan hebben we het nog niet over de verandering van Command & Control naar Change & Change! Waar de Shareholder het moet afleggen tegen de Stakeholder, Millenniums heel andere eisen stellen, Leiders worden gevraagd om vooral niet te leiden, vitaliteit het tempo van de verandering bepaalt en engagement het woord ‘bonus’ verafschuwt.

Onvoorstelbaar!
Het is onvoorstelbaar dat aandeelhouders genoegen nemen met ‘minder’ (winst), terwijl ze om ‘meer’ schreeuwen! Dat doen ze al door een goede mix van mannen en vrouwen aan de top te laten liggen en nu dus ook weer door de transformatie naar de 21ste eeuw niet serieus te nemen. Zij het dat ook ZIJ niet weten wat er allemaal gebeurt, laat staan dat ze bestuurlijke eisen kunnen stellen.
Neem de schreeuw om de Digitale Commissaris, de oplossing voor alles, die nu zelfs de voorstellen voor de aanpassing van de Corporate Governance Code heeft gehaald. Volgens dat voorstel moet elke (beursgenoteerde) RvC minimaal één ‘technologische en nieuwe business modellen’ commissaris bevatten.
Alsof alle andere commissarissen het aan zich voorbij kunnen laten gaan. Stel dat we dat met het thema ‘financiën’ zouden doen…
Conclusie op basis van het voorgaande: (te) veel bedrijven worden bestuurd door goedwillende bestuurders die teren op kennis en kunde vanuit het verleden, die niet inzien dat hun toegevoegde waarde (op teveel punten) achterhaald is en niet willen opstappen om plaats te maken voor een nieuwe lichting bestuurders.

Ze zijn er niet?
Wat zeg je? “Die zijn er nog niet”?
Zijn ze er niet? De Story tellers die mensen weten te raken vanuit een authentiek Purpose, mensen met enthousiasme meenemen op een reis van constante veranderingen, de brug leggen tussen alle technologische kansen, het talent van mensen en het veranderingsvermogen ervan? Leiders die anderen laten leiden, die weten dat ‘innovatie’ geen afdeling is maar een houding, veranderingsbereidheid maximaliseren, ‘cultuur’ geen vies woord vinden, anderen leren leren en niet bang zijn hun kwetsbaarheid te laten zien aan anderen?
Creatieve cijferaars die weten dat 1+1 ook 3 kan zijn, of nog liever 1+1=11, en dat heel normaal vinden? Die leven vanuit Kansenmanagement in plaats van vast blijven zitten in risicomanagement?
Liever niks veranderen dan risico’s lopen, toch?
‘Ze’ zijn er niet, net als die vrouwen voor de top. Onzin natuurlijk, ze zijn er wel degelijk.

WE gaan dus failliet?
Vreemd genoeg nog lang niet, want de wereld om ons heen worstelt met hetzelfde gegeven. De Goden zij dank! We hoeven dus even niks te doen….ideaal excuus.
Moet het bij die constatering blijven? NEE!
JUIST daarom ligt er nu een unieke kans om een inhaalslag te starten.
Mits de zittende bestuurders bereid zijn hun plek ter discussie te stellen. Hun eigen meerwaarde op de weegschaal te leggen en te constateren of ze nog wel voldoen aan wat ‘hun’ bedrijf naar de toekomst nodig heeft. Daar openlijk met elkaar over willen discussiëren en conclusies trekken met (opvolgings)gevolgen.

Ik weet het, er is niks zo moeilijk als je eigen TGT-houdbaarheidsdatum bepalen. Net zo moeilijk als het is voor de ondernemer om afscheid te nemen van z’n eigen baby of voor de uitvinder om z’n trots opzij te zetten.
Moeilijk, maar niet onmogelijk.
Om Nederland succesvol te houden moeten we dus het onmogelijke mogelijk maken.
Kijk, en daar krijg IK nu energie van!

(en je weet, reageren mag!)

Gerard van Vliet