Je kunt het niet gemist hebben: de (politieke) ophef over de salarisverhoging van ING CEO Ralph Hamers. Vanmorgen in het boardroompanel bij BNR kwam het al ter sprake en gaf Gerard van Vliet zijn mening. Lees bijgaande reactie:

Het is aan de Raad van Commissarissen (RvC), aandeelhouders, COR en, in ultimo, aan de klanten van ING om zich druk te maken over de salarisverhoging van Ralph Hamers, de CEO van ING. Dat vindt de NCD (Nederlandse vereniging van Commissarissen Directeuren) in een reactie op, vooral, de politieke ophef die naar aanleiding van de verhoging is ontstaan. De NCD zet kanttekeningen bij deze ophef.

Er is van de zijde van de NCD alle begrip over de collectieve ophef die is ontstaan over de fikse stijging van topman Ralph Hamers van de ING. Zeker in het licht van de steun die de ING heeft gehad als systeembank, maar ook de maatschappelijke verantwoordelijkheid die je als bank in ogenschouw moet nemen kun je er een groot vraagteken bij zetten, meent de NCD.

Maar het is ook, wat de NCD betreft, relevant om de keerzijde van de medaille in beeld te hebben ING is een internationale bank, die het bovendien goed doet. Ze zijn vorig jaar de beste bank ter wereld geworden én uitgeroepen tot de beste werkgever van Nederland. Beleggers zijn uiterst tevreden, vooral omdat er 5 miljard winst is gemaakt vorig jaar. Dan is het verstandig van de RvC om Hamers de komende jaren aan het stuur te laten. Dat geeft vertrouwen bij de beleggers, maar ook het personeel. En feitelijk klopt het dat collega’s bij andere internationale banken veel meer verdienen: De topper was wel Jamie Dimon (JP Morgan Chase), die in 2016 naar huis ging met ruim 191 miljoen dollar. Maar ook Europese collega’s bij Credit Suisse, Banco Santander, RBS en Deutsche Bank verdienen aanmerkelijk meer.

Het feitelijke oordeel over de stijging is voorbehouden aan de RvC zelf, samen met beleggers, ondernemingsraad en klanten. Dat de politiek zich er druk om maakt zo vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen is verre van verwonderlijk. Daar past ook de reactie in van Wopke Hoekstra, Minister van Financiën, die recent nog besloot de fikse bonussen van flitshandelaren ongemoeid te laten.

Of de RvC van de ING er verstandig aan heeft gedaan de verhoging toe te kennen (met instemming van Hamers zelf) is maar de vraag. Timing, maar vooral ook de onderbouwing zijn discutabel. Temeer omdat uit elk onderzoek blijkt dat bonussen in deze vorm geen enkele relatie hebben met betere prestaties. Waar Hamers zelf bij zijn aantreden de indruk wekte de positie te aanvaarden vanwege zijn passie voor het bedrijf en de klanten, zal deze salarisverhoging zijn imago (en die van de ING als bank) geen goed doen. Zijn eigen geloofwaardigheid staat wel degelijk op het spel.

Laatste woord is echter aan de aandeelhoudersvergadering die in april plaats vindt. Daar moet blijken of de RvC gesteund wordt in deze aanpak.

De herhaalde Governance les van ‘Hamers-Gate’: realiseer je dat er veel stakeholders zijn waar je rekening mee moet houden. Transparantie en (social) media zorgen voor een razendsnelle maatschappelijke reactie, die er wel degelijk toe doet en je zult moeten managen.

Dat we als Nederlanders bedreven zijn in het opheffen van ons ‘dominees vingertje’ doet daar niets aan af.